សោម ប៊ុនថន

ខណៈពេលដែលរដ្ឋាភិបាលថៃរក្សាជំហរអព្យាក្រឹតក្នុងសង្គ្រាមជាមួយអ៊ីរ៉ង់ យោធាថៃចង់ប្រើប្រាស់ឱកាសនេះដើម្បីកម្ចាត់កងទ័ពកម្ពុជា និងអនុវត្តការផ្លាស់ប្តូររបបដឹកនាំរបស់ខ្លួនឯង។ សង្គ្រាមនៅអ៊ីរ៉ង់គឺជាលេសបិទបាំងសម្រាប់ការឈ្លានពានរបស់យោធាថៃនាពេលអនាគតផង និងជាការបង្វែរអារម្មណ៍មហាអំណាចពិភពលោក ចំពោះអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍​ថែមទៀតផង។ អាស្រ័យលើកាលៈទេសៈទាំងនេះ វាគឺមិនមែនជារឿងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ប្រសិនបើមានការផ្ទុះជម្លោះម្តងទៀតរវាងកម្ពុជានិងថៃ។ វាអាចទៅរួច ហើយថាអ្វីតែមួយគត់ដែលអាចរារាំងយោធាថៃមិនឱ្យបន្តទៅមុខទៀតនោះគឺប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ប្រជាជនកម្ពុជាមានប្រវត្តិសាស្ត្រថាគឺជាអ្នកដែលពិបាកតទល់ជាមួយបំផុត។ ខ្មែរក្រហមបានបង្ហាញឱ្យឃើញរួចមកហើយតាមរយៈការប្រយុទ្ធគ្នាអស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមកហើយ។ អត្ថបទ ៖

កូនប្រុសខ្ញុំមានឈ្មោះ ខុម ឃីម អាយុ១៣ឆ្នាំ បានបាត់បង់​ជីវិត ដោយសារតែគ្រាប់ផ្លោងរបស់ទាហានថៃធ្លាក់ចំផ្ទះរបស់ខ្ញុំស្ថិតក្នុងភូមិគោកព្រេច ឃុំគោករមៀត ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ កាលពីព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃទី១០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥។ ខ្ញុំឈ្មោះ ឡេង គឹមលាង

ខ្ញុំឈ្មោះ ស៊ុម សុផល អាយុ៦៥ឆ្នាំ កើតនៅភូមិស្រះកើត ឃុំព្រះនេត្រព្រះ ស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបាត់ដំបង។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិកំពង់ស្វាយ សង្កាត់កំពង់ស្វាយ ក្រុងសិរីសោភ័ណ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ខ្ញុំរៀបការនៅឆ្នាំ១៩៨៧ ជាមួយប្រពន្ធឈ្មោះ

ខ្ញុំឈ្មោះ ប៉ែន រិទ្ធី អាយុ៦១ឆ្នាំ កើតនៅស្រុកសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិជោគជ័យ (អតីតជំរំណងចាន់) ឃុំអូរបីជាន់ ស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ នៅឆ្នាំ១៩៨៩ ខ្ញុំបានចេញពីភូមិកំណើតក្នុងគោលបំណងមករកស៊ី និងរស់នៅជំរំណងចាន់

ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុច ភារុន អាយុ៤៤ឆ្នាំ ត្រូវជាប្រពន្ធរបស់ ឃ្លាំង ធឿន។ ខ្ញុំមានស្រុកកំណើតនៅភូមិគោកមន ឃុំគោកមន ស្រុកបន្ទាយអំពិល ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅក្នុងភូមិឃុំដដែល។ ខ្ញុំមានកូនចំនួន២នាក់ គឺប្រុសម្នាក់ និងស្រីម្នាក់។

កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ កន្លងមក មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាសាខាខេត្តតាកែវ បានរៀបចំវេទិកាថ្នាក់រៀនក្រោមប្រធានបទ «គោលការណ៍៨ចំណុចរបស់ខ្មែរក្រហម» និងការជម្លៀសប្រជាជនដោយបង្ខំក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដល់សិស្សានុសិស្សចំនួន២៥នាក់ មកពីវិទ្យាល័យ ជា ស៊ីម តាកែវ។ គោលបំណងសំខាន់នៃវេទិកានេះ គឺដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹងអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរក្រហម