ចន្លោះពីថ្ងៃទី៦ ដល់ទី៩ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ ក្រុមការងារអគារមរតកសង្គមរាស្រ្តនិយម សម្ដេចឪ-សម្ដេចម៉ែ (បុរីអូរស្វាយ-សែនជ័យ) នៃព្រះរាជបណ្ណាល័យហ្លួងម៉ែ បានផ្តល់រទេះរុញចំនួន៣គ្រឿង ដល់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ដែលមានពិការភាព ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ និងជំងឺប្រចាំកាយ រស់នៅក្នុងភូមិអូរស្វាយ ឃុំអូរស្វាយ
ខ្ញុំឈ្មោះ ថ្លាង ហេវ អាយុ៨០ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិបឹងម្កាក់ ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ឡូយ និងម្ដាយឈ្មោះ អូន ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរបានស្លាប់អស់ហើយ។ ខ្ញុំមានបងប្អូនបង្កើតចំនួន៧នាក់ គឺប្រុសចំនួន២នាក់
សុន សុខា ភេទស្រី អាយុ៦៣ឆ្នាំ កើតនៅភូមិទួលតាហោ ស្រុកអូរាំងឪ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ បច្ចុប្បន្ន សុខា រស់នៅក្នុងភូមិថ្នល់កែង ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សុខា បានចែករំលែករឿងរ៉ាវប្រវត្តិតស៊ូរបស់ខ្លួនថា៖ ខ្ញុំរស់នៅជាមួយឪពុក
ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុល ភី ឈ្មោះហៅក្រៅ ត្រាត់ អាយុ៨១ឆ្នាំ កើតនៅភូមិព្រៃមេលងខាងត្បូង ឃុំព្រៃខ្លា ស្រុកកោះអណ្ដែត ខេត្តតាកែវ។ សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំគឺជាដូនជី កាន់សីល១០ រស់នៅភូមិក្រាំងគរ ឃុំត្រាំកក់
ខ្ញុំឈ្មោះ ខែម សារី ភេទស្រី អាយុ៤៦ឆ្នាំ មានមុខរបរលក់បាយ និងលក់ម្ហូបអាហារ។ ខ្ញុំមានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិស្ពានថ្ម ឃុំព្រៃញី ស្រុកសំពៅមាស ខេត្តពោធិ៍សាត់។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅក្នុងភូមិសង្គមថ្មី ឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់។
«រឿងរ៉ាវលំបាកវេទនានៃការធ្វើការងារហួសកម្លាំង របបអាហារលាយដើមល្ហុងមិនឆ្អែតក្រពះ និងការបាត់បង់មិត្តរួមក្រុមចល័តជិត២០នាក់ ដែលត្រូវខ្មែរក្រហមដឹកយកទៅសម្លាប់ក្នុងព្រៃ គឺជាស្រមោលអតីតកាលដ៏ឈឺចាប់ដែលខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ប៉ុន្តែភាពត្រជាក់ត្រជុំ និងការស្ដារឡើងវិញនូវសណ្ដាប់ធ្នាប់ភូមិឃុំក្រោយថ្ងៃរំដោះ បានប្រែក្លាយទំព័រជីវិតថ្មីនៅលើទឹកដីបុរីអូរស្វាយសែនជ័យរបស់ខ្ញុំ» ។ ខ្ញុំឈ្មោះ ដួង សាម៉ន អាយុ៧៦ឆ្នាំ កើតនៅភូមិកាំងដីសរ សង្កាត់ព្រះបាទ