នៅថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ អគារមរតកសង្គមរាស្ត្រនិយម សម្តេចឪ-សម្តេចម៉ែ (បុរីអូរស្វាយ-សែនជ័យ) មានកិត្តិយសទទួលស្វាគមន៍ការអញ្ជើញមកទស្សនកិច្ចពីគណៈប្រតិភូ អគ្គលេខាធិការរង នៃអាជ្ញាធរជាតិ ដោះស្រាយវិវាទក្រៅប្រព័ន្ធតុលាការ (អ.ដ.ក) ដឹកនាំដោយ ឯកឧត្តម លាវ ពិសិដ្ឋ
នៅថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ ក្រុមការងារមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារខេត្តព្រៃវែង ដឹកនាំដោយលោក ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី បានយកសៀវភៅដែលបោះពុម្ពផ្សាយដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ចំនួន៣០០ក្បាល ទៅចែកជូនដល់គ្រឹះស្ថានមធ្យមសិក្សាចំនួនពីរក្នុងខេត្តព្រៃវែង គឺ៖ វិទ្យាល័យ ធាយ ស្ថិតក្នុងស្រុកបាភ្នំ និង
មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ផ្តល់អាទិភាពលើវិធីសាស្ត្រអប់រំដោយចាប់ផ្តើមពីសហគមន៍ក្នុងការបង្រៀនអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរក្រហម នៅតាមមជ្ឈមណ្ឌលសហគមន៍ចំនួន ១៩ របស់ខ្លួន ដោយផ្តោតលើការប្រើប្រាស់បទពិសោធជីវិតពិតរបស់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ជាជាងការពឹងផ្អែកតែមួយមុខទៅលើការផ្សព្វផ្សាយអំពីសៀវភៅសិក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរក្រហម។ វិធីសាស្ត្រនេះគឺផ្តល់អាទិភាពជាចម្បងដល់ដំណើរជីវិតពិតរបស់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម។ តាមរយៈការសង្កេតបឋមរបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា វិធីសាស្ត្រនេះបានបង្ហាញថា អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហមយល់ថា សកម្មភាពអប់រំបែបនេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងក្នុងដំណើរការជួយព្យាបាលរបួសផ្លូវចិត្តរបស់ខ្លួន។ ចំណែកឯសាធារណជន និងសិស្សានុសិស្សដែលជាអ្នកស្ដាប់វិញគឺថា បទពិសោធជីវិតពិតទាំងនេះ
ខ្ញុំឈ្មោះ ជា ចាន់ធឿន អាយុ៦៨ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិតាម៉ៅ ស្រុកព្រែកប្រសព្វ ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិអូរស្វាយ ឃុំអូរស្វាយ ស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ជា ពេញ
នៅថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារខេត្តព្រៃវែង លោក ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី បានធ្វើបទបង្ហាញ និងពិភាក្សាអំពីមេរៀនទាក់ទងភូមិសាស្ត្ររដ្ឋបាលកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ដែលមាននៅក្នុងជំពូកទី៦ នៃសៀវភៅ ប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩) ដល់សិស្សានុសិស្សថ្នាក់ទី១២ នៃវិទ្យាល័យ
ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍អាស៊ាន បានចុះទៅអង្កេតទីតាំងដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមជ្ឈមណ្ឌលឆបោកតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ និងតំបន់ប្រជាជនរស់នៅដែលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយសារជម្លោះរវាងកម្ពុជានិងថៃ។ ដូចជាអ្វីដែលគេអាចរំពឹងទុកជាមុនថា ប្រទេសថៃគឺមានបំណងយ៉ាងខ្លាំង ចង់បង្ហាញប្រាប់អំពីទីតាំងទាំងឡាយណាដែលពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសកម្មភាពឧក្រិដ្ឋកម្មដល់ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍អាស៊ាន ពីព្រោះប្រទេសថៃអាចប្រើប្រាស់រាល់ទីតាំងទាំងនោះជាឈ្នាន់ដើម្បីផ្តល់ភាពស្របច្បាប់ដល់ការវាយប្រហារពីសំណាក់ទាហានប្រដាប់អាវុធរបស់ខ្លួនទៅលើតំបន់ទាំងនោះ ដោយភ្ជាប់ជាមួយនូវអំណះអំណាង ឬការចោទប្រកាន់បន្ថែមថា ទីនោះគឺមានកងទ័ពកម្ពុជាប្រដាប់អាវុធស្ថិតនៅក្នុងតំបន់នោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ រដ្ឋាភិបាលថៃហាក់មានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការបើកឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យតំបន់ប្រជាជនរស់នៅ ដែលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញ ព្រោះការបង្ហាញតំបន់ទាំងនេះគឺអាចធ្វើឱ្យបាត់បង់ភាពស្របច្បាប់ ចំពោះសកម្មភាពទាហានប្រដាប់អាវុធរបស់ខ្លួន។