ខ្ញុំបាទឈ្មោះ កៃ ដុកឡុង សូមប្រកាសរកបងប្អូនដែលបានបាត់ខ្លួននៅប្រទេសកម្ពុជា ឈ្មោះ ឡ អ៊ីុហួយ ហៅ នាវ នាវ (ស្រី) កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៦ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ដែលត្រូវជាបងប្អូនជីដូនមួយ។ នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៧៨-១៩៧៩ នាងមានអាយុប្រហែល១២ ឬ១៣ឆ្នាំ។ ឪពុករបស់នាងគឺជាបងប្រុសធំទីពីររបស់ម្តាយខ្ញុំ។

ព័ត៌មានថ្មីៗ

នៅថ្ងៃដែលកងទ័ពរំដោះខ្មែរក្រហមបានចូលមកដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ ឪពុករបស់ខ្ញុំ ប្រាក់ វិបុលជ័យ មានទីលំនៅម្តុំទួលទំពូង ក្នុងជីវភាពគ្រួសារធូរធារ ដែលមានបងប្អូន៧នាក់ (ស្រី៥នាក់ និង ប្រុស២នាក់)។ ឪពុករបស់ខ្ញុំជាកូនទី៤ ហើយលោកតារបស់ខ្ញុំជាមន្ត្រីយោធាមួយរូបរបស់របបសាធារណរដ្ឋ។

(21-កញ្ញា-2016)

នាងខ្ញុំ ជួប ផានិត ជានិស្សិតស្ម័គ្រចិត្តរបស់មជ្ឈមណ្ឌលសន្តិភាពអន្លង់វែង។ នាងខ្ញុំបានចុះមកទស្សនកិច្ចរយៈពេលបីថ្ងៃនៅតំបន់អន្លង់វែង ដែលជាសមរភូមិចុងក្រោយរបស់ខ្មែរក្រហម។ ជិះក្នុងចម្ងាយផ្លូវដ៏វែងពីភ្នំពេញមកអន្លង់វែង បានធ្វើឲ្យខ្ញុំគិត និងចង់ដឹងពីការតស៊ូ ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនក្នុងតំបន់នេះ

(21-កញ្ញា-2016)

កាលពីសប្តាហ៍មុន ខ្ញុំ និងនិស្សិតមួយចំនួនទៀត បានចូលរួមក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចសិក្សាមួយទៅកាន់ស្រុកអន្លង់វែង ក្រោមការរៀបចំរបស់មជ្ឈមណ្ឌលសន្តិភាពអន្លង់វែង។ ខ្ញុំពិតជាចាប់អារម្មណ៍ចំពោះអន្លង់វែង ព្រោះខ្ញុំមិនធ្លាប់បានទៅតំបន់នេះពីមុនមកទេ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែឮតាមចាស់ទុំ ឪពុកម្តាយដំណាលប្រាប់ប៉ុណ្ណោះថា

(21-កញ្ញា-2016)

ទឹត វែក បានចំណាយពេលស្ទើរពេញមួយជីវិតរបស់ខ្លួនក្នុងសង្រ្គាម។ គាត់បានឆ្លងកាត់ និងប្រយុទ្ធនៅសមរភូមិជាច្រើន រហូតដល់ធ្លាក់ខ្លួនពិការជើងម្ខាងដោយសារជាន់មីននៅអំឡុងពេល ប្រយុទ្ធជាមួយកងទ័ពវៀតណាម។

(14-កញ្ញា-2016)

ក្រោយរបបខ្មែរក្រហមបានបញ្ចប់ ប្រជាជនម្នាក់ៗ រាប់ទាំងអតីតកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមផង បានធ្វើដំណើរត្រឡប់ទៅភូមិកំណើតវិញ ដើម្បីស្វែងរក និងជួបជុំគ្រួសារវិញ។ ក្នុងនោះដែរ ក៏មានអតីតខ្មែរក្រហមមួយចំនួនសម្រេចចិត្តមិនត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ ក៏ព្រោះតែអតីតភាពរបស់ខ្លួន។

(14-កញ្ញា-2016)
ព័ត៌មានថ្មីៗ
ទំព័រស្រាវជ្រាវគ្រួសារ

នៅថ្ងៃដែលកងទ័ពរំដោះខ្មែរក្រហមបានចូលមកដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ ឪពុករបស់ខ្ញុំ ប្រាក់ វិបុលជ័យ មានទីលំនៅម្តុំទួលទំពូង ក្នុងជីវភាពគ្រួសារធូរធារ ដែលមានបងប្អូន៧នាក់ (ស្រី៥នាក់ និង ប្រុស២នាក់)។ ឪពុករបស់ខ្ញុំជាកូនទី៤ ហើយលោកតារបស់ខ្ញុំជាមន្ត្រីយោធាមួយរូបរបស់របបសាធារណរដ្ឋ។

“សូមបងប្អូនចេញពីផ្ទះរយៈពេល៣ថ្ងៃ ដើម្បីងាយស្រួលរៀបចំសណ្តាប់ធ្នាប់ក្នុងទីក្រុង បងប្អូនមិនបាច់យករបស់ទ្រព្យទៅជាមួយទេ ព្រោះបីថ្ងៃក្រោយបងប្អូននឹងបានត្រឡប់មកផ្ទះវិញហើយ“។ នេះជាការប្រកាសរបស់យោធាខ្មែរក្រហម បន្ទាប់ពីទទួលបានជ័យជម្នះទាំងស្រុងលើរបបលន់ នល់។

ខ្ញុំបាទឈ្មោះ ជា ធារិទ្ធ សព្វថ្ងៃរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញ សូមប្រកាសរកជីតាទួតដែលបានបាត់ខ្លួនក្រោយជ័យជម្នះរបស់ខ្មែរក្រហមនៅថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥។ លោកតាមានឈ្មោះ ដាំ ប៊ុនអេង ហៅ ដាំ អេងលី មានអាយុជាង៤០ឆ្នាំ (ពេលដែលខ្មែរក្រហមចូលមកដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ)។

«ខ្ញុំសុំទោសដែលខ្ញុំបានចូលរួមបម្រើរបបខ្មែរក្រហម ដែលជារបបកាប់សម្លាប់ និងធ្វើបាបប្រជាជន»។ នេះគឺជាសម្តីក្លាហានរបស់ ផែង ពល់ អតីតយុទ្ធនារីខ្មែរក្រហម។ ផែង ពល់ បានចូលរួមបម្រើខ្មែរក្រហមនៅឆ្នាំ១៩៧២ ក្នុងអាយុ១៥ឆ្នាំ តាមការអូសទាញរបស់តាសារឹម កម្មាភិបាលស្រុកសន្ទុក ខេត្តកំពង់ធំ។

លោកគ្រូ ហុង គឹមលៀង អាយុ៥៥ឆ្នាំ បច្ចុប្បន្នជានាយករងនៃអនុវិទ្យាល័យបែកចាន ក្នុងស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្តាល។ ប្រពន្ធឈ្មោះ ទឹម តេង អាយុ៥៣ឆ្នាំ មានមុខរបរធ្វើស្រែនិងលក់ដូរបន្តិចបន្តួចនៅក្នុងអនុវិទ្យាល័យបែកចាន។ លោកគ្រូ គឹមលៀង មានកូន៥នាក់នៅក្នុងបន្ទុក (កូនប្រុស២នាក់ កូនស្រី៣នាក់)។

បងស្រី ទិត្យ ណារី ហៅ គ្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ មុខរបរធ្វើស្រែចម្ការមានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្រីជ័យ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិហង់ហេង ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ទិត្យ ណារី ជាប្អូនស្រីរបស់អ្នកទោសគុកទួលស្លែងម្នាក់ឈ្មោះ ណុប នួន។ នៅមុនពេលក្លាយជាអ្នកទោស ណុប នួន គឺជាយុទ្ធជនសួរចម្លើយនៅមន្ទីរស-២១

   
ទំព័រស្រាវជ្រាវគ្រួសារ
ទស្សនាវដ្តីនៃមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
ចំណងជើងវិទ្យុ
ឯកសារវីដេអូ
ឯកសារវីដេអូ
កម្រងរូបថត